ć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: &c.Ccc'c.CCccCCC¢©ÇçĆĈĉĉ.ĊċČčč.ƇƈȻȼɕʗϲҪҫ

ć (język polski)[edytuj]

Ćć
wielka i mała litera ć (1.1)
wymowa:
‹cie›, IPA[ʨ̑ɛ], AS[će], zjawiska fonetyczne: zmięk.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) jęz. piąta litera polskiego alfabetu
odmiana:
(1) nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) c
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) zmiękczenie litery c
uwagi:
(1.1) zobacz też: aAąĄbBcCćĆdDeEęĘfFgGhHiIjJkKlLłŁmMnNńŃoOóÓpP(q)(Q)rRsSśŚtTuU(v)(V)wW(x)(X)yYzZźŹżŻ
(1.1) przed samogłoskami zapisywana jako dwuznak ci (np. złość → złości)
tłumaczenia:
  • polski język migowy:
źródła: