mrównik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] mrównik (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. afrykański ssak z rzędu mrówników (Tubulidentata), żywiący się głównie termitami; zob. też mrównik w Wikipedii
- (1.2) zool. rząd ssaków łożyskowych, do którego zalicza się jedna rodzina (mrównikowate) z jednym gatunkiem (mrównikiem) (; zob. też mrówniki w Wikipedii)
odmiana: (1.1) lp mrównik, mrównika, mrównikowi, ~a, mrównikiem, mrówniku, ~ku; lm mrówniki, mrówników, mrównikom, ~, mrównikami, mrównikach, ~; (1.2) tylko lm
przykłady:
- (1.1) Z plagą mrówek poradziłem sobie, kupując oswojonego mrównika.
- (1.2) Mrówniki należą do szczepu łożyskowców.
składnia:
kolokacje: (1.1) pożywienie mrówników, polowanie na mrówniki; (1.2) rząd mrówników
synonimy: (1.1) prosię ziemne; (1.2) słupozębne
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) rzecz. mrównikowate
związki frazeologiczne:
etymologia: (1) od „mrówka”
uwagi:
tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) erdvark, aardvark (przestarz.)
- angielski: (1) aardvark, earth pig
- bułgarski: (1.1) мравояд m
- chiński: (1.1) 土豚
- czeski: (1.1) hrabáč kapský (hrabáč takaru) m
- duński: (1.1) jordsvin n
- esperanto: (1.1) orikteropo terporko
- estoński: (1.1) tuhnik
- fiński: (1.1) maasika
- francuski: (1.1) oryctérope m
- holenderski: (1.1) aardvarken
- interlingua: (1.1) orycteropo
- irlandzki: (1.1) arcán talún
- japoński: (1.1) ツチブタ, アリクイ
- koreański: (1.1) 땅돼지
- łaciński: (1.1) Orycteropus afer; (1.2) Tubulidentata
- niemiecki: (1.1) Erdferkel n
- norweski (bokmål): (1.1) jordsvin
- perski: (1.1) خوك خاكی (khuk-e khaki)
- portugalski: (1.1) oricterope, porco-da-terra m
- rosyjski: (1.1) трубкозуб m
- szwedzki: (1.1) Myrslok f

