mrównik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] mrównik (język polski)

mrównik (1.2)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool.  afrykański ssak z rzędu mrówników (Tubulidentata), żywiący się głównie termitami; zob.  też mrównik w Wikipedii
(1.2) zool.  rząd ssaków łożyskowych, do którego zalicza się jedna rodzina (mrównikowate) z jednym gatunkiem (mrównikiem) (; zob.  też mrówniki w Wikipedii)

odmiana: (1.1) lp  mrównik, mrównika, mrównikowi, ~a, mrównikiem, mrówniku, ~ku; lm  mrówniki, mrówników, mrównikom, ~, mrównikami, mrównikach, ~; (1.2) tylko lm 
przykłady:

(1.1) Z plagą mrówek poradziłem sobie, kupując oswojonego mrównika.
(1.2) Mrówniki należą do szczepu łożyskowców.

składnia:
kolokacje: (1.1) pożywienie mrówników, polowanie na mrówniki; (1.2) rząd mrówników
synonimy: (1.1) prosię ziemne; (1.2) słupozębne
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) rzecz.  mrównikowate
związki frazeologiczne:
etymologia: (1) od „mrówka
uwagi:
tłumaczenia:

W innych językach