inkwizycja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

inkwizycja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌĩŋkfʲiˈzɨʦ̑ʲja], AS[ĩŋkfʹizycʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.-nk- akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku; zob. też inkwizycja w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm
przykłady:
(1.1) Na czele hiszpańskiej inkwizycji stał Wielki Inkwizytor.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. inkwizytor m
przym. inkwizycyjny, inkwizytorski
przym. inkwizycyjnie, inkwizytorsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. inquisitio
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: