ferm
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] ferm (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik ferm dopełniacz fermu celownik fermowi biernik ferm narzędnik fermem miejscownik fermie wołacz fermie
- przykłady:
- (1.1) Jakie właściwości chemiczne ma ferm?
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. fermium od nazwiska Enrico Fermiego
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fermium
- baskijski: (1.1) fermio
- czeski: (1.1) fermium
- duński: (1.1) fermium
- francuski: (1.1) fermium m
- hiszpański: (1.1) fermio m
- łaciński: (1.1) fermium n
- niemiecki: (1.1) Fermium n
- nowogrecki: (1.1) φέρμιο n
- rosyjski: (1.1) фермий m
- włoski: (1.1) fermio m
- źródła:
[edytuj] ferm (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
- (1.1) zamykać
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pochodne:
- czas. fermi, malfermi, ĉirkaŭfermi, enfermi, ĵetfermi
- rzecz. fermaĵo, malfermaĵo, fulmofermilo
- przym. fermita, malfermita
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
