erb

erb (język polski)

erb (1.1)

wymowa:

IPA: [ɛrp], AS: [erp], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. chemia, chemiczny pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68

odmiana:

(1.1) blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma erb?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie Er

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. łacina erbium

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) erbium
• arabski: (1.1) إربيوم
• baskijski: (1.1) erbio
• bułgarski: (1.1) ербий m rodzaj męski
• czeski: (1.1) erbium n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) erbium
• francuski: (1.1) erbium
• holenderski: (1.1) erbium
• łaciński: (1.1) erbium n rodzaj nijaki
• macedoński: (1.1) ербиум m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Erbium
• rosyjski: (1.1) эрбий m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) erbium
• węgierski: (1.1) erbium
• włoski: (1.1) erbio m rodzaj męski

źródła:

erb (język wilamowski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) spadek, dziedzictwo

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik erbyn

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: