elegant

elegant (język polski)

wymowa:

IPA: [ɛˈlɛɡãnt], AS: [elegãnt], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna charakteryzujący się elegancją

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) niechluj, flejtuch, brudas

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik elegancja; forma żeńska elegantka; zdrobn. zdrobniale elegancik

przym. przymiotnik elegancki

przysł. przysłówek elegancko

związki frazeologiczne:

elegant z morskiej pianki

etymologia:

francuski z łaciny

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

elegant (język angielski)

wymowa:

IPA: /ɛl.ə.ɡənt/

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) elegancki

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przysł. przysłówek elegantly

związki frazeologiczne:

etymologia:

średnioang. średnioangielski z franc. francuski z łac. łacina

uwagi:

źródła:

elegant (język niemiecki)

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) elegancki

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

elegant (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) elegancki, wytworny

odmiana:

(1.1) elegant, elegant, eleganta; st. wyższy stopień wyższy elegantare; st. najwyższy stopień najwyższy elegantast

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: