dźgać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

dźgać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʥ̑ɡaʨ̑], AS[ʒ́gać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) uderzać lub pchać czymś spiczastym i/lub ostrym
(1.2) daw.  jeść długo i żarłocznie[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Bandyta dźgnął nożem przypadkowego przechodnia.
składnia:
(1.1) dźgać + N. 
kolokacje:
(1.1) dźgać bagnetem / nożem / sztyletem • dźgać ostrogami / widłami
synonimy:
(1.1) kłuć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  dźganie n , dźgnięcie f 
czas.  dźgnąć dk. 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło dźgać w: Akademia Umiejętności, Materyały i prace Komisyi Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, Kraków, 1913.