banderillero
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
banderillero (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik banderillero banderillerzy[1] / banderillerowie[2] / depr. banderillera[2] dopełniacz banderillera banderillerów celownik banderillerowi banderillerom biernik banderillera banderillerów narzędnik banderillerem banderillerami miejscownik banderillerze banderillerach wołacz banderillero banderillerzy / banderillerowie / depr. banderillera
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) banderillero
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ 2,0 2,1 Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1997, ISBN 978-83-214-1375-4.
