zachwycony

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zachwycony (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌzaxfɨˈʦ̑ɔ̃nɨ], AS[zaχfycõny], zjawiska fonetyczne: nazal.post. utr. dźw.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odczuwający zachwyt, pełen zachwytu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Krytyka wiwatowała, publiczność była zachwycona.
(1.1) W Etapie pod Paryżem nocowała była pracownica Orbisu i nie jest zachwycona. – Pokój ciaśniutki, na ścianie wisi duże lustro, żeby go optycznie powiększyć[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zachwyt m, zachwycenie n, zachwycanie n
czas. zachwycać ndk., zachwycić dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Orbis bis, Polityka, 2 lipca 2005