zachwycać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zachwycać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zaˈxfɨʦ̑aʨ̑], AS[zaχfycać], zjawiska fonetyczne: post. utr. dźw.
znaczenia:

czasownik

(1.1) wprawiać kogoś w stan zachwytu; być powodem/obiektem czyjegoś zachwytu

czasownik zwrotny niedokonany zachwycać się (dk. zachwycić się)

(2.1) wyrażać swój podziw wobec czegoś lub kogoś, być olśnionym kimś lub czymś
odmiana:
(1.1) koniugacja I
(2.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zachwyt
czas. zachwycić dk.
ims. zachwycający
przym. zachwycony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: