wzmacniacz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wzmacniacz (język polski)[edytuj]

wzmacniacz (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fiz. elektron. przyrząd do zwiększania natężenia lub amplitudy drgań elektrycznych zbudowany z wykorzystaniem tranzystorów lub lamp elektronowych
(1.2) muz. część składowa wielu instrumentów muzycznych
(1.3) fot. roztwór służący do poprawiania niedoświetlonych negatywów
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Dźwięki zamienione w mikrofonie na słaby sygnał elektryczny docierają następnie do wzmacniacza.
(1.2) Elementem instrumentu często najbardziej rzucającym się w oczy jest pudło rezonansowe stanowiące wzmacniacz jego dźwięku.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) amplifikator
(1.2) pudło rezonansowe, rezonator
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. wzmacniać
rzecz. wzmocnienie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: