wspinacz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wspinacz (język polski)[edytuj]

wspinacz (1.1)
wymowa:
IPA[ˈfspʲĩnaʧ̑], AS[fspʹĩnač], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto się wspina
(1.2) sport. turyst. osoba uprawiająca wspinaczkę
odmiana:
przykłady:
(1.2) O sprawie trojga wspinaczy słyszał każdy, a kilka tygodni temu poszukiwaniami zdawała się żyć cała Polska.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) taternik, alpinista, himalaista
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wspinanie n, wspięcie n, wspinaczka ż, wspinek mos
czas. wspinać się ndk., wspiąć się dk.
przym. wspinaczkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Remigiusz Mróz, Kontratyp, z cyklu Joanna Chyłka, rozdz. 1.2