wnuk

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search
Podobna pisownia Podobna pisownia: wnu̇kwnük

wnuk (język polski)[edit]

babcia i wnuki (1.1)
dziadek z wnukiem (1.1)
pronunciation:
IPA[vnuk], AS[vnuk]
definitions:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) syn córki lub syna
inflection:
(1.1)
examples:
(1.1) Jestem wnukiem mojej babci i mojego dziadka.
syntax:
collocations:
(1.1) wnuk wujeczny / stryjeczny / cioteczny
synonyms:
(1.1) st.pol. wnęk m
antonyms:
hypernyms:
(1.1) zstępny
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. wnęk m, wnuczę n, wnuczęta n lm
zdrobn. wnuczek m, wnusio m, wnuś m
forma żeńska wnuczka
przym. wnuczkowy
idioms:
przysłowia: święta Anno! uproś wnuka, niech ma każdy, czego szuka
etymology:
prasł. *vъnukъ
notes:
translations:
sources:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.

wnuk (język górnołużycki)[edit]

pronunciation:
definitions:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wnuk
inflection:
examples:
syntax:
collocations:
synonyms:
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. forma żeńska wnučka
idioms:
etymology:
notes:
sources: