wnuk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Wnukwnu̇kwnük

wnuk (język polski)[edytuj]

babcia i wnuki (1.1)
dziadek z wnukiem (1.1)
wymowa:
IPA[vnuk], AS[vnuk]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) syn córki lub syna
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jestem wnukiem mojej babci i mojego dziadka.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wnuk wujeczny / stryjeczny / cioteczny
synonimy:
(1.1) st.pol. wnęk m
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zstępny
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wnęk m, wnuczę n, wnuczęta n lm
zdrobn. wnuczek m, wnusio m, wnuś m
forma żeńska wnuczka
związki frazeologiczne:
przysłowia: święta Anno! uproś wnuka, niech ma każdy, czego szuka
etymologia:
prasł. *vъnukъ
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.

wnuk (język górnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wnuk
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. forma żeńska wnučka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: