wnuś

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wnuś (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pieszcz. wnuk
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wnuczek m, wnuczę n, wnuczka ż, wnuk m
przym. wnuczkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Forma dopełniacza i biernika liczby mnogiej „(tych) wnusi” jest niepoprawna[1].
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło wnuś w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, s. 1314, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, ISBN 978-83-01-14198-1.