wij

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wij (język polski)[edytuj]

wij (1.1) drewniak
wymowa:
IPA[vʲij], AS[vʹii ̯], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool.  Myriapoda[1], zwierzę z podtypu stawonogów z wyraźnie wyróżnioną głową i wydłużonym tułowiem o wielu segmentach; zob.  też wije w Wikipedii
(1.2) mit.  jeden z demonów z mitologii słowińskiej

czasownik, forma pochodna

(2.1) 1 os.  lp  rozk.  od: wić
odmiana:
(1.1-2)
(2.1) zob. : wić
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob.  też Myriapoda w katalogu gatunków

wij (język holenderski)[edytuj]

wymowa:
stand. hol. IPA[ʋɛi̯]
środ. i płn. Holandia IPA[ʋæɪ̯], [ʋæi̯] wymowa ?/i
płd. Holandia IPA[β̞ɛi̯], IPA[β̞ɛː]
Limburgia IPA[wɛi̯]
belg. hol.  IPA[β̞ɛi̯], [wɛi̯]
Flandria i część Brabancji IPA[β̞ɛː]
homofon: wei
znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) my
odmiana:
przykłady:
(1.1) Wij lopen naar school. → (My) idziemy do szkoły.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) jullie, je, zij, ze
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) nieakcentowana forma: we

zobacz też: ik'kjijjegijgeuhijiezijzehet'twijwejulliejezijze

źródła: