wanitatywny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wanitatywny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) szt. liter. nawiązujący do ulotności ludzkiego życia, próżności, daremności starań oraz nieuchronności przemijania
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W nowożytnej ikonografii świeckiej oset należał do obiegowych symboli wanitatywnych i mortualnych czego szczególnie wyrazistymi przykładami holenderskie martwe natury, malowane np. przez Jana Davidsz de Heem czy Otto Marseusa[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) wątek / motyw / ton / topos / styl / symbol wanitatywny • obrazowanie wanitatywne • tematyka wanitatywna • mieć charakter wanitatywny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. vanitas n
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od cytatu z biblijnej Księgi Koheleta 1,2: vanitas vanitatum et omnia vanitas, zwyczajowo tłumaczonego jako marność nad marnościami i wszystko marność
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. „Biuletyn historii sztuki”, nr 12/99, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 1988.