szynka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

szynka (język polski)[edytuj]

szynka (1.1)
szynka (1.2)
wymowa:
IPA[ˈʃɨ̃nka], ASnka], zjawiska fonetyczne: nazal. -nk-  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) spoż.  tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin; zob.  też szynka w Wikipedii
(1.2) kulin.  wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
przednia szynka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zdrobn.  szyneczka f 
przym.  szynkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  Schinken[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło szynka w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.