schwytanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

schwytanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[sxfɨˈtãɲɛ], AS[sχfytãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…post. utr. dźw.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: schwytać
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) nieschwytanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. chwyt m, chwytność ż, chwytliwość ż, chwytnia ż, chwytacz m, uchwyt m, chwytanie n, wychwytywanie n, wychwycenie n, uchwycenie n, pochwycenie n, nachwyt m, podchwyt m, przechwytywanie n, przechwycenie n
czas. schwytać dk., chwytać ndk., wychwytywać ndk., uchwycić dk., pochwycić dk., przechwytywać ndk., przechwycić dk.
rzecz. chwyt m, chwytny, uchwytowy, chwytliwy
przym. chwytny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. schwytać + -anie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: