używka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

używka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[uˈʒɨfka], AS[užyfka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) produkt spożywczy, zwykle nie mający wartości odżywczej, działający pobudzająco na organizm ludzki[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) kawa, tytoń, alkohol, snus, betel, marihuana, tabaka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. używanie n, użycie n, użytkownik m, użytkowniczka ż, użytek m, użytkowanie n
czas. używać ndk., użyć dk., użytkować ndk.
przym. używkowy, użytkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło używka w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.