tokarka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tokarka (język polski)[edytuj]

tokarka (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[tɔˈkarka], AS[tokarka]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni; zob. też tokarka w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pracownik wykonał na tokarce potrzebną tulejkę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) tokarka branżowa / ciężka / do obróbki gładkościowej / kopiarka / kłowa / produkcyjna / rewolwerowa / specjalna / stołowa / tarczowa / uchwytowa / uniwersalna / wielonożowa / zegarmistrzowska
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) obrabiarka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) imak, konik, obrotnica, przekładnia, sanie, silnik, wałek, wrzeciennik, śruba pociągowa
wyrazy pokrewne:
rzecz. tokarz m, tokarnia ż, tokarstwo n, toczenie n, otoczenie n, toczydło n, otaczanie n, wytaczanie n, wytoczenie n, toczysko n, tokareczka ż, toczek mrz
czas. otaczać ndk., toczyć ndk., otoczyć dk., wytoczyć dk., wytaczać ndk.
przym. tokarski, toczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: