wytaczanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wytaczanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od wytaczać
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) niewytaczanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. niewytaczanie n, wytoczenie n, wytaczarka ż, wytatacz m, wytaczarz m, wytaczak m, wytaczadło n, tokarka ż
czas. wytaczać ndk., wytoczyć dk.
przym. wytoczysty
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. wytaczać + -anie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: