suchotnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

suchotnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[suˈxɔtʲɲik], AS[suχotʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. med. mężczyzna chorujący na gruźlicę
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Grupa suchotników siedziała na leżakach przed sanatorium.
(1.1) Suchotniki jedne, kaszlą od rana do wieczora.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gruźlik
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) chory
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. suchoty lm, suchar m, suchość ż, schnięcie n
forma żeńska suchotnica ż, suchotniczka ż
czas. schnąć ndk.
przym. suchy, suchotniczy
przysł. sucho
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. suchoty + -nik
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: gruźlik
źródła: