suchar

Podobna pisownia: suchár

suchar (język polski)

wymowa:: IPA: [ˈsuxar], AS: [suχar] ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spoż. specjalnie wysuszony kawałek pieczywa, przygotowany do dłuższego przechowywania

(1.2) slang. nieśmieszny żart

(1.3) środ. przestępcze chleb^[1]

(1.4) hydrol. jezioro polihumusowe lub dystroficzne, zwykle pozbawione dopływów i odpływów; zob. też Suchar (hydrobiologia) w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. żart. o kimś wyjątkowo szczupłym, chudym

odmiana:

(1.1-2)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	suchar	suchary
dopełniacz	suchara	sucharów
celownik	sucharowi	sucharom
biernik	suchar / suchara^[2]	suchary
narzędnik	sucharem	sucharami
miejscownik	sucharze	sucharach
wołacz	sucharze	suchary

(2.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	suchar	suchary
dopełniacz	suchara	sucharów
celownik	sucharowi	sucharom
biernik	suchara	sucharów / suchary^[2]
narzędnik	sucharem	sucharami
miejscownik	sucharze	sucharach
wołacz	sucharze	suchary

przykłady:: (1.1) Weź na ten biwak paczkę sucharów.; (2.1) Przyjęli na moje miejsce takiego suchara, nie wiem, czym on żyje.; (1.4) W książce znajdziemy bowiem również rozdziały poświęcone łąkom, rzekom, kanałom i jeziorom, wśród których szczególne miejsce zajmują suchary, czyli bezodpływowe jeziora dystroficzne^[3].

składnia:

kolokacje:: (1.2) puścić suchara • opowiadać suchary

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:: (1.1) pieczywo; (1.2) żart

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. susza ż, suchotnik m, suchotnica ż, susz m, suszka ż, suchość ż, suszenie n, wysuszenie n, podsuszanie n, zasuszanie n, zasuszenie n, podsuszenie n, suszak m, suszarka ż

zdrobn. sucharek m

czas. suszyć ndk., wysuszyć dk., podsuszać ndk., podsuszyć dk., zasuszać ndk., zasuszyć dk.

przym. suchy, suszarkowy, suchotniczy, suszony

przysł. sucho

związki frazeologiczne:

etymologia:: (1.1) pol. suchy + -ar; (1.2) (2.1) od (1.1)

uwagi:: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie

tłumaczenia:: (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: chleb

angielski: (1.1) rusk, rusk bread, zwieback, twice-baked bread; (1.2) dad joke, lame joke
czeski: (1.1) suchar m
niemiecki: (1.1) Hartkeks m, Zwieback m
nowogrecki: (1.1) παξιμάδι n, φρυγανιά ż
ukraiński: (1.1) сухар m
węgierski: (1.1) kétszersült
wilamowski: (2.1) su̇hār m^[4]
włoski: (1.2) freddura ż

źródła:

↑ Monika Bąk, Tatiana Kwiatkowska, System wartości i oceny na materiale odzieży i jedzenia w rosyjskim i polskim żargonie przestępczym, w: Лексика подстандарта, t. 2, Современные жаргоны и их описание, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 115.
1 2 Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
↑ SoWa, Z wydawnictw, „Las Polski”, 2009-10-16, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
↑ Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1930–1936.

suchar (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) suchar

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	suchar	suchary
dopełniacz	sucharu	sucharů
celownik	sucharu	sucharům
biernik	suchar	suchary
wołacz	suchare	suchary
miejscownik	sucharu	sucharech
narzędnik	sucharem	suchary

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

[1] Monika Bąk, Tatiana Kwiatkowska, System wartości i oceny na materiale odzieży i jedzenia w rosyjskim i polskim żargonie przestępczym, w: Лексика подстандарта, t. 2, Современные жаргоны и их описание, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 115.

[usjp-2] 1 2 Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.

[3] SoWa, Z wydawnictw, „Las Polski”, 2009-10-16, Narodowy Korpus Języka Polskiego.

[4] Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1930–1936.

[1]

[2]

[3]

[4]