sticka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sticka (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) drzazga[1]

czasownik przechodni

(2.1) kłuć[1]
(2.2) robić na drutach[1]
odmiana:
(1.1) en sticka, stickan, stickor, stickorna
(2.1) att sticka, sticker, stack, stuckit, stick![2]
(2.2) att sticka, stickar, stickade, stickat, sticka![2]
przykłady:
(2.1) Jag har stuckit mig i fingret med nålen.Ukłułem się w palec igłą.
(2.2) Har du stickat tröjan själv?Czy sam zrobiłeś na drutach sweter?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. stick n
przysł. stick
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(2.1) zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 454, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
  2. 2,0 2,1 Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen