stężenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stężenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) chem. zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy; zob. też stężenie (chemia) w Wikipedii
(1.2) bud. element konstrukcyjny zapewniający usztywnienie konstrukcji budowlanej; zob. też stężenie (budownictwo) w Wikipedii
(1.3) med. stężenie pośmiertne
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) W ostatni weekend zostało przekroczone dopuszczalne stężenie tlenku węgla w powietrzu.
(1.1) Dowiedziałem się od lekarza, że mam zbyt wysokie stężenie glukozy we krwi.
(1.2) Sztywność żeber zapewniają pierścienie pośrednie z drewna oraz stężenie połaciowe[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) wysokie / niskie / średnie stężenie • stężenie roztworu / substancji / pyłustężenie procentowestężenie masowestężenie molowestężenie molalnestężenie normalnestężenie liczbowestężenie powierzchniowestężenie śmiertelne
(1.2) stężenie połaciowe / dachowe / wiatrowe
synonimy:
(1.1) koncentracja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. stężeć, stężać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jarosław Z. Mirski, Krzysztof Łącki, Budownictwo z technologią, t. 2, s. 214, Warszawa, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1998, ISBN 9788302081408.