konstrukcyjny

konstrukcyjny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌkɔ̃w̃strukˈt͡sɨjnɨ], AS: [kõũ̯strukcyi ̯ny], zjawiska fonetyczne: nazal.• samogł.+n/m+szczelin.• akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dotyczący konstrukcji, związany z konstrukcją

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	konstrukcyjny		konstrukcyjna	konstrukcyjne	konstrukcyjni	konstrukcyjne
dopełniacz	konstrukcyjnego		konstrukcyjnej	konstrukcyjnego	konstrukcyjnych
celownik	konstrukcyjnemu		konstrukcyjnej	konstrukcyjnemu	konstrukcyjnym
biernik	konstrukcyjnego	konstrukcyjny	konstrukcyjną	konstrukcyjne	konstrukcyjnych	konstrukcyjne
narzędnik	konstrukcyjnym		konstrukcyjną	konstrukcyjnym	konstrukcyjnymi
miejscownik	konstrukcyjnym		konstrukcyjnej	konstrukcyjnym	konstrukcyjnych
wołacz	konstrukcyjny		konstrukcyjna	konstrukcyjne	konstrukcyjni	konstrukcyjne

przykłady:

(1.1) Na plac budowy przywieziono elementy konstrukcyjne dźwigu.

(1.1) Jeszcze rozsądniej, ciekawiej od strony konstrukcyjnej, zabezpieczono zespół napędowy przed emisją nadmiaru podczerwieni.

składnia:

kolokacje:

(1.1) biuro / przedsiębiorstwo konstrukcyjne • element / detal konstrukcyjny • plany konstrukcyjne

synonimy:

antonimy:

(1.1) dekonstrukcyjny

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. konstruktywność ż, konstrukcja ż, dekonstrukcja ż, konstruktor m, konstruktorka ż, konstruowanie n, rekonstrukcja ż

czas. konstruować, dekonstruować, rekonstruować, skonstruować, przekonstruować

przym. konstruktywny, dekonstrukcyjny

przysł. konstrukcyjnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) structural, constructional
• arabski: (1.1) إنشائي
• białoruski: (1.1) канструкцыйны
• bułgarski: (1.1) конструкционен, конструктивен
• czeski: (1.1) konstrukční
• niemiecki: (1.1) Konstruktions-
• rosyjski: (1.1) конструкционный
• słowacki: (1.1) konštrukčný

źródła: