słychać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

słychać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈswɨxaʨ̑], AS[su̯yχać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik bezosobowy niedokonany

(1.1) daje się usłyszeć
(1.2) przen. wiadomo z plotek, ze słyszenia
(1.3) reg. daje się wyczuć węchem[1][2]

czasownik przechodni niedokonany

(2.1) daw. słyszeć[1]
odmiana:
(1.1-3) czasownik ułomny mający tylko niektóre formy:
czas teraźniejszy: słychać
czas przeszły: było słychać
czas przyszły: będzie słychać
tryb przypuszczający: byłoby słychać
zaprzeczona forma imiesłowu niesłychanystosowana jako samodzielny przymiotnik
(2.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Słychać jakieś dziwne stuki w silniku.
(1.2) Ostatnio nic o nim nie słychać.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) wiadomo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. słych m, słychanie n
przym. niesłychany
związki frazeologiczne:
co słychać
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Andrzej S. Dyszak, Mały słownik czasowników osobliwych (o niepełnej odmianie), s. 285, Warszawa, Oficyna Wydawnicza RYTM, 2007, ISBN 978-83-7399-197-2.
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło słychać w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Hasło słychać w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. III, s. 262, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1978–1981, ISBN 83-01-00281-6.