Przejdź do zawartości

słychać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

słychać (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˈswɨxat͡ɕ], AS: [su̯yχać]
znaczenia:

czasownik bezosobowy niedokonany

(1.1) daje się usłyszeć
(1.2) przen. wiadomo z plotek, ze słyszenia
(1.3) reg. (Lublin i Kresy) daje się wyczuć węchem[1][2][3]

czasownik przechodni niedokonany

(2.1) daw. słyszeć[1]
odmiana:
(1.1-3) czasownik ułomny mający tylko niektóre formy[4]:
czas teraźniejszy: słychać
czas przeszły: było słychać
czas przyszły: będzie słychać
tryb przypuszczający: byłoby słychać
zaprzeczona forma imiesłowu niesłychanystosowana jako samodzielny przymiotnik
(2.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Słychać jakieś dziwne stuki w silniku.
(1.2) Ostatnio nic o nim nie słychać.
(1.3) Dziś w całym domu tak słychać kapustę, że piszę trzymając flakonik pod nosem, bo mnie dusi[5].
(1.3) Miałem oko na Kuźmę, bo zawsze od niego kminkówkę było słychać[6]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) wiadomo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. słych m, słychanie n
przym. niesłychany
związki frazeologiczne:
co słychać
etymologia:
(1.3) skrzyżowanie znaczeń pol. słychać + czuć[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „słychać” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Hasło „słychać” w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. III, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1978–1981, ISBN 83-01-00281-6, s. 262.
  3. 1 2 Nowego Światu — Nowego Świata. Nazwiska obce na -a. O styl Żeromskiego. Państwo niewolnicze. Zdjąć z urzędu. Bez reszty. Nie mam serca tego uczynić. Jedna para spodni czy jedna sztuka spodni. Modelować w czymś czy z czegoś. Odsetków czy odsetek. Myślistwo — myśliwstwo [w:] Witold Doroszewski, Poradnik Językowy (4), PIW, kwiecień 1954, s. 35-36, ISSN 0551-5343, OCLC 1367305328.
  4. Andrzej S. Dyszak, Mały słownik czasowników osobliwych (o niepełnej odmianie), Oficyna Wydawnicza RYTM, Warszawa 2007, ISBN 978-83-7399-197-2, s. 285.
  5. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Rozdział III w: Józef Ignacy Kraszewski, Orbeka, S. Lewental, Warszawa 1868, s. 53.
  6. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Józef Ignacy Kraszewski, Sprawa kryminalna, t. II, Michał Glücksberg, Warszawa 1885, s. 93.