skuteczność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

skuteczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[skuˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑], AS[skutečność]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest skuteczne; cecha tych, którzy skuteczni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) skuteczność + D.
kolokacje:
(1.1) wysoka / niska skuteczność
synonimy:
antonimy:
(1.1) nieskuteczność
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. skutek m, skutkowanie n, uskutecznianie n, uskutecznienie n
czas. skutkować ndk., uskuteczniać ndk., uskutecznić dk.
przym. skuteczny, skutkowy
przysł. skutecznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) rzecz. odprzym. od pol. skuteczny + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

NFJP.pl