skrzypce

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

skrzypce (język polski)[edytuj]

skrzypce (1.1)
wymowa:
IPA[ˈskʃɨpʦ̑ɛ], AS[skšypce], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) muz.  czterostrunowy instrument muzyczny z grupy smyczkowych; zob.  też skrzypce w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blp ,
przykłady:
(1.1) Mój brat umie grać na skrzypcach.
składnia:
kolokacje:
(1.1) grać / grywać na skrzypcach • stroić skrzypce
synonimy:
(1.1) reg. śl.  chuśle
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  skrzyp m , skrzypek m , skrzypaczka f 
zdrobn.  skrzypeczki nm.-os. , skrzypki nm.-os. , skrzypka f 
czas.  skrzypieć, skrzypać
przym.  skrzypcowy
wykrz.  skrzyp
związki frazeologiczne:
grać pierwsze skrzypce
etymologia:
(1.1) pol.  skrzypieć
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
tłumaczenia:
źródła: