skrzypce

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

skrzypce (język polski)[edytuj]

skrzypce (1.1)
wymowa:
IPA[ˈskʃɨpʦ̑ɛ], AS[skšypce], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) muz. czterostrunowy instrument muzyczny z grupy smyczkowych; zob. też skrzypce w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blp,
przykłady:
(1.1) Mój brat umie grać na skrzypcach.
składnia:
kolokacje:
(1.1) grać / grywać na skrzypcach • stroić skrzypce
synonimy:
(1.1) reg. śl. chuśle
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. skrzyp m, skrzypek m, skrzypaczka f
zdrobn. skrzypeczki nm.-os., skrzypki nm.-os., skrzypka f
czas. skrzypieć, skrzypać
przym. skrzypcowy
wykrz. skrzyp
związki frazeologiczne:
grać pierwsze skrzypceznać się jak wielbłąd na skrzypcach
etymologia:
(1.1) pol. skrzypieć
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
tłumaczenia:
źródła: