skrzypki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

skrzypki (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈskʃɨpʲci], AS[skšypʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) zdrobn. od: skrzypce
(1.2) małe skrzypce
(1.3) skrzypce wykonane amatorsko, niezbyt precyzyjnie i zwykle używane przez wiejskich grajków
odmiana:
(1.1-3) blp[1],
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) skrzypeczki
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. skrzypce nmos, skrzyp m, skrzypek m, skrzypaczka ż, skrzypeczki nmos, skrzypka ż
czas. skrzypieć ndk., skrzypać ndk., skrzypnąć dk.
przym. skrzypcowy, skrzypkowy
wykrz. skrzyp
związki frazeologiczne:
święta Katarzyna klucz zgubiła, święty Jędrzej znalazł, zamknął skrzypki zaraz
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: skrzypce
źródła:
  1. bywa stosowana forma liczby pojedynczej „skrzypka”, zwłaszcza w utworach poetyckich