skrótowiec

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

skrótowiec (język polski)[edit]

pronunciation:
IPA[skruˈtɔvʲjɛʦ̑], AS[skrutovʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
definitions:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. słowo utworzone przez skrócenie wyrażenia składającego się z dwóch lub więcej słów; zob. też skrótowiec w Wikipedii
inflection:
(1.1)
examples:
(1.1) Wyrazy PZPR, ORMO i Cepelia to skrótowce bardzo popularne za czasów PRL.
syntax:
collocations:
synonyms:
(1.1) akronim
antonyms:
hypernyms:
(1.1) wyraz, słowo
hyponyms:
(1.1) głoskowiec, grupowiec, literowiec, sylabowiec
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. skrót m, skrócenie n, skracanie n, ukrócenie n
czas. skracać ndk., skrócić dk.
przym. skrótowy
przysł. skrótowo
idioms:
etymology:
pol. skrót + -owiec
notes:
por. skrót
translations:
sources: