-owiec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

-owiec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɔvʲjɛʦ̑], AS[ovʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
znaczenia:

przyrostek

(1.1) …dodawany do rzeczowników, używany do tworzenia rzeczowników rodzaju męskoosobowego oznaczających wykonawcę czynności związanej z rzeczownikiem lub posiadacza jakiejś cechy
(1.2) …dodawany do rzeczowników, używany do tworzenia rzeczowników rodzaju męskozwierzęcego oznaczających wykonawcę czynności związanej z rzeczownikiem lub posiadacza jakiejś cechy
(1.3) …dodawany do rzeczowników, używany do tworzenia rzeczowników rodzaju męskorzeczowego oznaczających wykonawcę czynności związanej z rzeczownikiem lub posiadacza jakiejś cechy
odmiana:
(1.1)
(1.2)
(1.3)
przykłady:
(1.1) dźwięk + -owiec = dźwiękowiec
(1.2) dach + -owiec = dachowiec
(1.3) bruk + -owiec = brukowiec
składnia:
kolokacje:
(1.1) dźwiękowiecbezstresowieclewicowiecugodowiecludowiecwdowiecłowiecideowiecpechowieczwiązkowiec
(1.2) dachowiecświerzbowiecnarodowiecjednokomórkowiecłuskowiec
(1.3) brukowiecbombowiecgrobowiecszybowiecfigowiecfrachtowiecdreszczowiec
synonimy:
(1.1) -arz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
forma żeńska -owczyni
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz słowa kończące się na „-owiec”
tłumaczenia:
  • łaciński: (1.1) -tor
źródła: