runa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: RunaRúna

runa (język szwedzki)[edytuj]

runor (1.1)
wymowa:
[²r'u:na]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) hist. jęz. runa[1]
odmiana:
(1.1) en runa, runan, runor, runorna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) runinskrift
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 925, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.

runa (język włoski)[edytuj]

rune (1.1)
wymowa:
IPA/ˈru.na/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. jęz. runa
odmiana:
(1.1) lp runa; lm rune
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) runologia
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. runite ż
przym. runico
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: