runy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: runny

runy (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) hist. dawne pismo używane przez ludy germańskie; zob. też runy w Wikipedii
(1.2) hist. zabytki pisma (1.1)
(1.3) etn. karelskie i fińskie ludowe pieśni epickie[1]

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) lp od: run
odmiana:
(1.1-2) blp,
(1.3) blp,
przykłady:
(1.1) Miecz miał nieskomplikowaną rękojeść, wybite wschodnimi runami znaki manufaktury, z Wysp Anvash chyba, bo z drugiej strony Lwa z Morza wytłoczono[3].
składnia:
kolokacje:
(1.1) zapisać runami
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) alfabet
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. runa ż
przym. runiczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „runy II” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Hasło „runy” w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, ISBN 978-83-01-14198-1, s. 1008.
  3. Artur Baniewicz, Smoczy pazur, 2003, Narodowy Korpus Języka Polskiego.