rufen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rufen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʁu:fən] wymowa austriacka?/i IPA[ʀiːf] IPA[ɡəˈʀuːfn̩]
?/i ?/i
znaczenia:

czasownik mocny

(1.1) wołać, zawołać, krzyknąć, krzyczeć
(1.2) nazywać, nazwać, wołać, zawołać
(1.3) wzywać, wezwać (o pracy, obowiązkach itp.)
(1.4) kukać, zakukać (o kukułce)
odmiana:
(1.1-4) rufen (ruft), rief, gerufen (haben)
przykłady:
(1.1) Die schöne Madlen rief nach ihrer Magd Carina.Piękna Madlen zawołała swoją służącą Carinę.
(1.2) Sie rufen ihnSpaten“.Wołają goSzpadel”.
(1.3) Ich muss jetzt los. Die Pflichten rufen.Muszę już iść. Obowiązki wzywają.
składnia:
(1.1) + Akk. rufen
(1.1) nach + Dat. rufen
kolokacje:
(1.3) in Erinnerung rufen
(1.4) kuckuck rufen
synonimy:
(1.2) nennen
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ruf m
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. ruofen < swn. ruofan
uwagi:
zobacz też: wykaz czasowników mocnych i nieregularnych
zobacz też: rufenabrufenanrufenaufrufenausrufenberufendurchrufenentgegenrufenherrufenherbeirufenhereinrufenherunterrufenherüberrufenhineinrufenhinüberrufennachrufenvorrufenzusammenrufenzurückrufen
źródła: