rufen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rufen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʁu:fən] wymowa austriacka ?/i IPA[ʀiːf] IPA[ɡəˈʀuːfn̩]
znaczenia:

czasownik mocny

(1.1) wołać, zawołać, krzyknąć, krzyczeć
(1.2) nazywać, nazwać, wołać, zawołać
(1.3) wzywać, wezwać (o pracy, obowiązkach itp.)
(1.4) kukać, zakukać (o kukułce)
odmiana:
(1.1-4) rufen (ruft), rief, gerufen (haben)
przykłady:
(1.2) Sie rufen ihn "Spaden".Wołają go "Szpadlem".
(1.3) Ich muss jetzt los. Die Pflichten rufen.Muszę już iść. Obowiązki wzywają.
składnia:
(1.1) +Akk. rufen
(1.1) nach +Dat. rufen
kolokacje:
(1.3) in Erinnerung rufen
(1.4) kuckuck rufen
synonimy:
(1.2) nennen
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ruf m
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. ruofen < swn. ruofan
uwagi:
zobacz też: wykaz czasowników mocnych i nieregularnych
zobacz też: rufenabrufenanrufenaufrufenausrufenberufendurchrufenentgegenrufenherrufenherbeirufenhereinrufenherunterrufenherüberrufenhineinrufenhinüberrufennachrufenvorrufenzusammenrufenzurückrufen
źródła: