ausrufen

ausrufen (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈaʊ̯sˌʁuːfn̩]

^ⓘ

znaczenia:

czasownik mocny, rozdzielnie złożony

(1.1) wykrzykiwać, wykrzyknąć

(1.2) wywoływać, wywołać (np. przez głośnik)

(1.3) ogłaszać, ogłosić, proklamować

odmiana:

(1.1-3) ausrufen (ruft aus), rief aus, ausgerufen (haben)

przykłady:

składnia:

(1.3) etw./jdn. (Akk.) aufrufen

kolokacje:

(1.3) den Notstand ausrufen

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Ausrufen n, Ausruf m, Ausrufung ż, Ausrufer m, Ausruferin ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: rufen • abrufen • anrufen • aufrufen • ausrufen • berufen • durchrufen • entgegenrufen • herrufen • herbeirufen • hereinrufen • herunterrufen • herüberrufen • hineinrufen • hinüberrufen • nachrufen • vorrufen • zusammenrufen • zurückrufen

zobacz też: ausrufen • herausrufen

źródła: