rodzaj męskorzeczowy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rodzaj męskorzeczowy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈrɔʣ̑aj ˌmɛ̃w̃skɔʒɛˈʧ̑ɔvɨ], AS[roʒai ̯ mũ̯skožečovy], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę akc. pob.
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. kategoria morfologiczna rzeczowników (w niektórych językach), odnoszących się do przedmiotów, zjawisk, pojęć, decydująca o ich odmianie oraz o formie części mowy wchodzących z nimi w związki zgody i o formach łączących się z nimi czasowników
odmiana:
(1.1) związek zgody;
przykłady:
(1.1) Wyrazydługopis”, „autobus”, „senmają rodzaj męskorzeczowy.
(1.1) Rzeczowniki rodzaju męskorzeczowego w liczbie pojedynczej mają biernik równy mianownikowi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rodzaj męskonieżywotny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: