rebeliant

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rebeliant (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[rɛˈbɛlʲjãnt], AS[rebelʹi ̯ãnt], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) uzbrojony bojownik buntujący się przeciwko istniejącej władzy; zob. też rebeliant w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Większość rebeliantów w Syrii to najemnicy.
(1.1) Rebeliantami w Donbasie dowodzą oficerowie, skazani wcześniej za nadużycie władzy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) buntownik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rebelia ż
forma żeńska rebeliantka ż
przym. rebeliancki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: