pustynnienie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pustynnienie (język polski)[edytuj]

pustynnienie (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) geol. zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię; zob. też pustynnienie w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dezertyfikacja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pustynia ż, pustkowie n, puszcza ż, pustynnik m, pustelnik m, pustelnia ż, pustka ż
czas. pustynnieć ndk., pustoszyć ndk., spustoszyć dk.
przym. pustynny, pusty, pustelniczy, puszczański, pustawy
przysł. pusto, pustawo, pustelniczo, pustynnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por. stepowienie
tłumaczenia:
źródła: