pugna
pugna (język hiszpański)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: ['puɣ.na]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od pugnar
- (2.2) 2. os. lp (tú) trybu rozkazującego (imperativo) od pugnar
- przykłady:
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
pugna (język łaciński)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1-2) pugna, pugnae (deklinacja I)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pugna pugnae dopełniacz pugnae pugnārum celownik pugnae pugnīs biernik pugnam pugnās ablatyw pugnā pugnīs wołacz pugna pugnae
- przykłady:
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
pugna (język włoski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: /'pu.ɲɲa/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) battaglia, combattimento, lotta
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Maria K. Podracka, Uniwersalny słownik włosko-polski. Dizionario universale italiano-polacco, Wydawnictwo REA, Warszawa 2004, ISBN 83-7141-522-2.