przyzwoitka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przyzwoitka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpʃɨzvɔˈjitka], AS[pšyzvoi ̯itka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.epenteza i ̯ akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. starsza osoba towarzysząca młodej kobiecie dla przyzwoitości, pilnująca przestrzegania norm moralnych
(1.2) pot. żart. osoba zakłócająca intymność zakochanym
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.2) Wszędzie za nimi łazisz, przestań być ich przyzwoitką.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) piąte koło u wozu
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przyzwoitość ż
przym. przyzwoity
przysł. przyzwoicie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: