pretor

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pretor (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈprɛtɔr], AS[pretor]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) staroż. jeden z ważniejszych urzędników w starożytnym Rzymie; zob. też pretor w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pretura ż
przym. pretorski
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. praetor
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

pretor (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[pre.ˈtor]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pretor
(1.2) ryb. (przy połowach tuńczyka) czarne miejsce w wodzie pełne tuńczyków
odmiana:
(1) lm pretores
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) negrura
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1)
przym. pretorial, pretoriano, pretorio
rzecz. pretoría ż, pretorianismo m, pretoriano m, pretorio m
(1.2)
czas. apretar
przym. prieto, apretado
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. praetor, praetōris
(1.2) hiszp. prieto + -or
uwagi:
źródła: