prenumerata

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

prenumerata (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌprɛ̃nũmɛˈrata], AS[prnũmerata], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przedpłata za czasopismo na określony czas, gwarantująca, że dana osoba będzie otrzymywać przez ten czas określoną liczbę numerów tego czasopisma; ten czas
(1.2) egzemplarz czasopisma otrzymany w ramach prenumeraty (1.1)
odmiana:
przykłady:
(1.1) Chciałbym wykupić prenumeratę tego czasopisma.
(1.2) Czemu jeszcze nie dostałem mojej prenumeraty?!
składnia:
(1.1) prenumerata na + B., prenumerata + D.
kolokacje:
(1.1) wykupić prenumeratę • roczna / miesięczna prenumerata
(1.2) otrzymywać/dostawać prenumeratę
synonimy:
(1.1) subskrypcja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prenumerator m, prenumeratorka ż, prenumerowanie n
czas. prenumerować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. prae' - „przed” + łac. numerare - „liczyć
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: