pobudliwy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pobudliwy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpɔbuˈdlʲivɨ], AS[pobudlʹivy], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który łatwo reaguje na bodźce
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Czasem nadmiernie krzykliwi i pobudliwi, nigdy nie tracili wewnętrznej równowagi i pogody ducha[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) impulsywny, wrażliwy, przewrażliwiony, przeczulony
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pobudzenie n, pobudzanie n, pobudliwość ż, pobudka ż
czas. budzić, pobudzać ndk., pobudzić dk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Mirosław M. Bujko, Wyspy szerszenia, 2008, Narodowy Korpus Języka Polskiego.