grina

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

grina (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) reg. pot. płakać, popłakiwać, beczeć, ryczeć[1]
(1.2) reg. pot. śmiać się, szczerzyć zęby, świecić zębami; uśmiechać się szyderczo[1]
(1.3) stroić kwaśne miny, krzywić się[1]
odmiana:
(1) att grina, grinar, grinade, grinat, grina! ; pres. part. grinande, perf. part. -
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gråta, lipa, snyfta, böla, tjuta, gnälla
(1.2) skratta, flina, flabba
(1.3) grimasera
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. grin, grinande
przym. grinig
związki frazeologiczne:
złożenie rzeczownikowe grinolle
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Svensk ordbok, hasło "grina"