ort

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Ortört

ort (język polski)[edytuj]

ort (1.1) gdański
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. numizm. srebrny pieniądz w obiegu w XVII wieku; zob. też ort (moneta) w Wikipedii
(1.2) górn. typ poziomego chodnika w górnictwie; zob. też ort (wyrobisko) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Za panowania Augusta III orta zrównano z tymfem.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) moneta
(1.2) chodnik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • niemiecki: (1.1) Ort
źródła:

ort (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
[o:r_t] [or_t:] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) miejsce[1][2]
(1.2) miejscowość[2]
(1.3) okolica[1][2]
odmiana:
(1.1-3) en ort, orten, orter, orterna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) bestämmelseortfödelseortvistelseort
(1.2) ortnamnturistort
synonimy:
(1.1) plats
(1.3) trakt
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
  2. 2,0 2,1 2,2 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 350, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.