ogarnąć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ogarnąć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔˈɡarnɔ̃ɲʨ̑], AS[ogarnõńć], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą 
?/i
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. ogarniać)

(1.1) zob. ogarniać

czasownik zwrotny dokonany ogarnąć się (ndk. ogarniać się)

(2.1) zob. ogarniać
odmiana:
(1.1) koniugacja Va
(2.1) koniugacja Va
przykłady:
(1.1) Po kolacji ogarnęło mnie zmęczenie.
(1.1) Przed wyjściem z domu ogarnęłam kuchnię.
(2.1) Jak ty wyglądasz? Ogarnij się, bo zaraz przychodzą goście.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ogarnęła kogoś złość • ogarnął kogoś gniew • ogarnęło kogoś uczucie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. ogarniać ndk.
rzecz. ogarnięcie n, ogarnianie n, nieogarnianie n, nieogarnięcie n
związki frazeologiczne:
ogarnąć spojrzeniemogarnąć wzrokiem
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: ogarniać
źródła: