ogarnąć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ogarnąć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔˈɡarnɔ̃ɲʨ̑], AS[ogarnõńć], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą 
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. ogarniać)

(1.1) książk. o uczuciu, emocji, wrażeniu: zawładnąć kimś, stać się silnie odczuwanym
(1.2) książk. zrozumieć, pojąć

czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)

(2.1) pot. niezbyt dokładnie uporządkować, posprzątać

czasownik zwrotny dokonany ogarnąć się (ndk. ogarniać się)

(3.1) zapanować nad sobą, doprowadzić się do ładu
odmiana:
(1.1-2, 2.1) koniugacja Va
(3.1) koniugacja Va
przykłady:
(1.1) Po kolacji ogarnęło mnie zmęczenie.
(1.2) Nie ogarnęłam jeszcze tych całek.
(2.1) Przed wyjściem z domu ogarnęłam kuchnię.
(3.1) Jak ty wyglądasz? Ogarnij się, bo zaraz przychodzą goście.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ogarnęła kogoś złość • ogarnął kogoś gniew • ogarnęło kogoś uczucie
synonimy:
(1.2) zajarzyć, zakumać
(2.1) uprzątnąć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. ogarniać ndk.
rzecz. ogarnięcie n, ogarnianie n, nieogarnianie n, nieogarnięcie n
związki frazeologiczne:
ogarnąć spojrzeniemogarnąć wzrokiem
(2.1) ogarnąć po wierzchu
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: