nieszczęsny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nieszczęsny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, którego napotkało nieszczęście, pokrzywdzony przez los
(1.2) przynoszący same straty albo przykrości
(1.3) wzbudzający i współczucie, i lekceważenie jednocześnie
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) nieszczęsny człowiek
(1.2) nieszczęsny pomysł
synonimy:
(1.1) nieszczęśliwy
(1.2) fatalny, feralny, niefortunny, pechowy, zgubny
(1.3) godny politowania, żałosny
antonimy:
(1.1) szczęśliwy
(1.2) szczęśliwy, udany
(1.3) wspaniały
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nieszczęśnik mos, nieszczęsność ż, nieszczęście n, unieszczęśliwienie n
przym. nieszczęśliwy
przysł. nieszczęśliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: