niepokoić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

niepokoić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɲɛpɔˈkɔjiʨ̑], ASepokoi ̯ić], zjawiska fonetyczne: zmięk.epenteza i ̯ akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) wzbudzać niepokój, martwić

czasownik zwrotny niedokonany niepokoić się

(2.1) mieć obawy, martwić się
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
(2.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) aferować, przest. inkomodować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. zaniepokoić
rzecz. pokój mrz, niepokój, niepokojenie, zaniepokojenie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: