obawa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

obawa (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔˈbava], AS[obava] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kiedy myślę o jutrzejszym egzaminie, jestem pełen obaw.
(1.1) Pierwsze spotkanie konsultacyjne odbyło się w listopadzie, wtedy też przedstawiono wizualizację obiektu mającego pomieścić ok. 300 zwierząt i po raz pierwszy usłyszano o obawach mieszkańców[1].
składnia:
(1.1) obawa przed +N.; obawa o + B.
kolokacje:
(1.1) czuć obawę • być pełnym obawy • nie ma / bez obawy
synonimy:
(1.1) niepokój, niepewność, zmartwienie, strapienie, bolączka, zgryzota, lęk, strach, trwoga
antonimy:
(1.1) pewność, ufność, poczucie bezpieczeństwa
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. obawiać się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: